Rehabilitacja w leczeniu nowotworów

Leczenie w chorobie nowotworowej jest bardzo obciążające dla organizmu. Łączy się z bólem, stresem, ograniczeniem aktywności fizycznej, często również z unieruchomieniem na dłuższy czas. To zwiększa ryzyko powikłań przedłużających leczenie, nasilających niepożądane objawy, a także zagrażających zdrowiu i życiu. Ale czy to oznacza, że taki pacjent powinien unikać dodatkowych metod wsparcia organizmu w drodze powrotu do zdrowia? Warto w takiej sytuacji zainteresować się rehabilitacją, która może przeprowadzić chorego przez ten trudny i ciężki okres.

Następstwa leczenia nowotworów powodują często znaczne ograniczenia aktywności życiowej i utrudniają powrót do normalnego życia. Wynika to między innymi ze znacznego spadku sprawności fizycznej, osłabienia organizmu oraz zmęczenia, które jest jednym z dominujących objawów leczenia nowotworów.

Bardzo często pacjenci onkologiczni obawiają się stosowania fizykoterapii i masażu, przeświadczeni o tym, że mogą one nasilać rozwój choroby. W wielu przypadkach takie zabiegi mogą być korzystne, jednak decyzja o zastosowaniu zabiegów fizykalnych i masażu u osób leczonych z powodu chorób nowotworowych powinna być podjęta bardzo rozważnie i uwzględniać zarówno korzyści, jak i związane z tym ryzyko.

Rozważając wskazania do podjęcia fizykoterapii u chorych na nowotwory należy oczywiście uwzględnić rodzaj nowotworu i jego lokalizację oraz stopień zaawansowania i złośliwości. Dużą ostrożność należy zachować w przypadku nowotworów układowych, np. białaczek i chłoniaków, o dużej dynamice rozwoju, wysokim stopniu zaawansowania i złośliwości. Decyzja o zastosowaniu fizykoterapii musi także uwzględniać czas po zakończeniu leczenia nowotworu. Im jest on dłuższy, tym możliwości te są większe. Należy jednak unikać zabiegów fizykalnych w miejscu leczenia nowotworu lub przyległych obszarach, a także ostrożnie stosować metody o dużym ogólnoustrojowym oddziaływaniu bodźcowym, np. saunę lub krioterapię ogólnoustrojową.

Mniejsze kontrowersje dotyczą masażu chorych na nowotwory, który jest stosowany głównie w przypadku obrzęku chłonnego jako ręczny drenaż chłonny lub przerywana kompresja pneumatyczna (tzw. masaż pneumatyczny). Decyzja o zastosowaniu masażu u pacjenta onkologicznego także nie jest łatwa i wymaga indywidualnego podejścia.

Zawsze należy wnikliwie rozważyć zastosowanie masażu obrzękniętej kończyny, w obrębie której zlokalizowany był nowotwór, masażu okolic przyległych do leczonego miejsca oraz zastosowania masażu po radioterapii. Najlepiej w takiej sytuacji skonsultować się z onkologiem prowadzącym.

źródło: zdrowie.pap.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *